Wilhelmus

De kop van het zomerseizoen 2019 is er af.  Met nu al een onbetwist hoogtepunt. Op de tweede zondagochtend om half twaalf schalde het Wilhelmus over de haven uit de speakers van de kastelein tijdens het hijsen van de nationale driekleur door uw mees. Met een sloep vol mariniers in de buurt die op geheel eigenwijze hun invulling aan de ceremonie gaven. Laat ik er dit over zeggen: ik had verwacht dat ze automatisch in de houding zouden springen!

Uw mees heeft de afgelopen jaren diverse malen geprobeerd om het volkslied tijdens het hijsen te laten klinken over de haven. Roeiers, kanoërs, kampeerders en bootjesvolk, niemand reageerde op de aanmoedigingen om mee te zingen. Ja, één keer lalden drie jenever sippende oudere heren van een balkon aan de overkant plechtig mee. Maar dat was tijdens het strijken. Mooi dat onze buur-kastelein deze nieuwe traditie op de zondagochtend na kerktijd in het leven heeft geroepen.

Kortom, de voortekenen voor een prachtig seizoen zijn volop aanwezig. Iedereen heeft er zin in en plooit zich met grote soepelheid van geest in de gewenste richting. Zo is er een ploeg vrijwillige grasmaaiers die ‘bij wijze van experiment’ dit seizoen hun taak op woensdag- in plaats van op donderdagavond gaat vervullen. Dat komt voor het grotere geheel om logistieke redenen beter uit. Iedereen blij.

Ook qua passanten een goede start. Natuurlijk zo vroeg in het seizoen nog niet aan de kade. Maar het camperveld was de eerste twee weekenden geheel uitverkocht. Ook aanstaande weekend lijkt dat te gaan gebeuren. Bovendien staan de kampeervelden aan de Lek al helemaal vol met voor- en seizoenkampeerders. Daarnaast was begin april het bluesweekend van eind augustus al goeddeels vol geboekt wat betreft grote kampeermiddelen. Voor tentjes, eriba’s en vw-busjes is nog wel plek dat weekend.

Maar mees is er dan niets vervelends voorgevallen dat je hoognodig met ons wilt delen? Tuurlijk wel! Bij het hellen der bootjes zijn er altijd lieden die denken dat afzettingen etc. niet voor hen gelden. Dit keer was het een stacaravankampeerder die zijn hond uitliet. Uiteraard leidde dit tot enige wisseling van woorden. Maar verder geen onvertogen woord over de fraaie aftrap van dit seizoen. Uw mees droomde zelfs van het almaar groener wordende en immer kort gemaaide gras. Met daarop vrolijk in een kring dansende grasmaai-vrijwilligers met bloemen in hun haar. Gekker moet het niet worden!

Back to top